Gratis advies…

Vanochtend werd ik wakker en zette de radio op. Val ik in een reclamecampagne van DAS rechtsbijstand: vandaag mogen mensen gedurende een paar uur gratis bellen voor een eerste advies van een callcentermedewerker.

Jemig…

Is dat nu zo bijzonder dan? Nee. Al sinds we ons kantoor opstartten hebben Rob en ik tegen iedereen gezegd: bel gerust als je een vraag hebt. Te vaak zien we zaken die mis gaan omdat pas als het echt niet meer anders kan juridische hulp wordt gezocht. Dan is het dossier al gevormd, zijn onderhandelingsmomenten gepasseerd en moeten we als advocatenkantoor roeien met de riemen die we op dat moment krijgen. En soms pakt dat dan nadelig uit. Wat is het dan fijn als er iemand belt tussendoor voor een kort adviesje hoe hij of zij een zaak in een vroeg stadium moet aanpakken. Soms is met een telefoontje met ons de koers weer vrij en komen mensen er dan toch nog zelf uit. Voor dat telefoontje stuur ik dan echt geen rekening.

Formeel hanteren we als kantoor de regel: eerste half uur gratis. Of dat nu telefonisch of in persoon is, maakt ons niet uit. We krijgen in dat half uur echt geen grote problemen opgelost en ik kan het ook niet waarderen als mensen van die service willen profiteren (ik krijg wel eens vragen: “als ik nu een half uur kom, en mijn man daarna, krijgen we dan een uur?” of “kan je me in dat half uur niet even een briefje op jouw briefpapier zetten dan schrikt de andere partij zeker”) want Rob en ik zijn ook maar mensen. Als klein kantoor moet je ergens de grens trekken…

Toch gaan we er niet flauw mee om en redelijkheid komt van twee kanten. Dus duurt een gesprek 35 minuten krijg je echt geen rekening voor 5 minuten. Kan ik je niet helpen dan zeg ik je dat eerlijk. Heb je een vraag die buiten onze expertise valt (strafrecht bijvoorbeeld) dan zeg ik dat eerlijk en breng ik je eventueel in contact met een collegakantoor dat je wel kan helpen.Kan ik iets voor je betekenen dan krijg je naar beste vermogens een inschatting van de verwachte mogelijkheden, kansen en kosten. De keus is daarna aan jou.

En ja, natuurlijk doe ik dit uiteindelijk uit marketingtechnische overwegingen: ook bij ons klein kantoor moet de schoorsteen branden en wil onze advo-kat tijdig haar brokjes ontvangen. Maar dan nog denk ik zelf dat je beter ons kan bellen dan de grote jongens: ik spaar geen telefoonbestanden, doe niet aan cross-marketing, heb geen interesse in je facebookprofiel en ga je de komende jaren geen schriftelijke reclame sturen.

Als je een juridisch probleem hebt, en je denkt dat wij je kunnen helpen: bel (of mail) dan dus gerust!

Concurrentiebeding

In onze (arbeidsrechtelijke) praktijk komen ze het steeds vaker tegen: het concurrentiebeding en het relatiebeding. Twee juridische bepalingen die doorgaans in de arbeidsovereenkomst worden opgenomen, maar soms ook voorkomen in aanverwante overeenkomsten, zoals freelancecontracten of agentuurovereenkomsten.

De essentie lijkt voor de gebruiker van deze bedingen dan ook zo simpel:
je voorkomt dat je contractspartij met de bij jouw bedrijf opgedane kennis en ervaring naar een concurrent gaat of voor zichzelf begint in jouw afzetgebied, en met het relatiebeding blokkeer je het “meenemen” van relaties en klanten naar een concurrent of eigen onderneming. Worden de bedingen overtreden dan staat daar een vaak aanzienlijke boete en een recht op schadevergoeding tegenover. Als werkgever denk je dan: top toch?

Toch zijn er nogal wat haken en ogen aan deze bedingen: zo moeten ze op de juiste wijze tot stand komen, want anders zijn ze niet geldig. En ook al zijn ze in beginsel geldig, dan nog kan een rechter tot het oordeel komen dat inroepen van de rechten die deze bedingen aan de gebruiker ervan bieden, in bepaalde gevallen onredelijk is en zodoende de werkingssfeer van deze bepalingen beperken. Te vaak zien we dat als er achteraf een geschil ontstaat, een relatiebeding of concurrentiebeding erg royaal zijn verwoord en voor de werknemer dan ook extreme gevolgen heeft. Het risico is in dat geval aanwezig dat de rechter de omstreden bepaling geheel van tafel veegt, waardoor je als werkgever alsnog met lege handen staat. Waar precies de grenzen van de bepalingen liggen hangt voor een groot deel af van de branche, functie en overige omstandigheden van het geval. Zo kan de afstand tot de huidige werkgever een rol spelen, of het tijdsverloop, of de aard van de functie. Het correct opstellen van deze bepalingen is dan ook maatwerk.

Als werknemer zijn bij het aangaan van een nieuwe arbeidsovereenkomst andere bepalingen vaak belangrijker: loon, vrije dagen, secundaire voorwaarden als een auto, telefoon, kinderopvang, kortingsregelingen etc. Toch verdient het aanbeveling om ook bij het aangaan van een nieuwe arbeidsrelatie kritisch te kijken naar de contractsbepalingen die zien op het mogelijke einde van deze dienstbetrekking. Vooraf kan je daar nog over praten met je werkgever, achteraf is dat in onderling overleg met je werkgever soms niet meer mogelijk. Bovendien zijn de bedongen boetebedragen soms niet mals en als je ex-werkgever dan beslag zou leggen op je bankrekening of nieuwe loon, dan kan je dat veel problemen opleveren. Ook daarom: vooraf laten screenen van de arbeidsovereenkomst voorkomt veel problemen achteraf.

In bepaalde gevallen wordt er bij het einde van een dienstbetrekking onderhandeld. In die  onderhandelingen kunnen nog wel de inhoud van concurrentie- en relatiebeding worden meegenomen. In een zogenaamde beëindigingsovereenkomst kunnen de gemaakte aanvullende afspraken worden vastgelegd. We zien steeds meer mediation in dit verband: anders dan in de klassieke rechtsstrijd is mediation immers een uitstekend middel om het kader breder te trekken dan alleen het juridische gelijk-ongelijk. Creatieve inzichten, gekoppeld aan een oplossingsgerichte instelling, kan dan voor beide partijen een hoop ellende en kosten besparen.

Zakelijke geschillen en mediation

Mediation, een relatief nieuw fenomeen dat in eerste instantie door veel mensen wordt geassocieerd met echtscheiding. Bemiddeling door een professionele partij als alternatief voor de gang naar de rechter. Het is meestal sneller, goedkoper en pijnlozer dan het oordeel van de rechter. Je hebt als partij meer inbreng en er is meer ruimte voor creatieve oplossingen.

Juist omdat mediation niet polariserend werkt maar de partijen tot elkaar brengt om een oplossing te bereiken, is het een duurzame oplossing. Met name voor zakelijke partijen waar men, ondanks een actueel geschil, in de toekomst toch verder samen wil blijven werken, is mediation een perfect alternatief voor de rechtsstrijd. Het kan functioneren als een reset, het herzien van gemaakte afspraken, ontstane gewoontes en oude irritaties. Voor ketenpartners die van elkaar afhankelijk zijn in productie- of leveringsprocessen, voor deelnemers in franchiseondernemingen, vertegenwoordigers of mensen die op basis van freelance- of agentuurovereenkomsten voor opdrachtgevers werken, voor al die partijen geldt vaak dat problemen lang blijven liggen, totdat het zo explosief wordt dat de samenwerking (direct of als gevolg van de procedure) wordt verbroken.

De uiteindelijke genoegdoening van de eventuele procedurele winst is dan kortdurend, want het heeft een extreme koerswijziging tot gevolg voor beide partijen. Na een mediation is geregeld de lucht geklaard en kan de samenwerking behouden worden.En zelfs als de samenwerking eindigt, dan kan mediation een goede oplossing bieden om werkbare afspraken te maken over bijvoorbeeld concurrentiebedingen en relatiebedingen.

Momenteel zijn we bezig met het onderzoeken van de mogelijkheden van (deels) online mediation. Want in een zakelijke wereld, waar iedereen het druk heeft, kan de noodzaak van samenkomen voor een reeks bemiddelingsgesprekken remmend werken. Door een aantal zaken vooraf online af te kaarten, kan een uiteindelijke mediation effectiever en voortvarender verlopen.

Massaal protest tegen verhoging griffierecht

14 september 2011, de dag dat Den Haag zwart ziet van de toga’s. Advocaten protesteren tegen voorgenomen verhogingen van het griffierecht om de rechtspraak kostendekkend te maken. Het gevolg daarvan kan zijn dat met name de middeninkomens niet meer financieel in staat kunnen zijn om hun recht te halen en dat een rechtsgang als pressiemiddel kan worden gebruikt als een gedaagde niet het geld heeft om zich te verweren.

Cartoon "De Rechter"

- Met de plannen snijdt het kabinet de weg naar de rechter voor talloze consumenten af, zo stelt een woordvoerster van de Consumentenbond. Consumenten die een kantongerechtprocedure willen starten, betalen straks volgens de bond geen 70 euro maar 1190 euro. „Daarmee werp je een torenhoge drempel op”, aldus de woordvoerster. „De rechtsstaat wordt daarmee een illusie. Het recht kan niet alleen voor de elite zijn.” (Aldus De Telegraaf)

- Door deze verhoging van het griffierecht beroof je mensen van hun grondrecht om te kunnen procederen. (Aldus mr. Van Os in het Brabants Dagblad)

De petitie “Recht voor Iedereen” is ondertekend door meer dan 12.000 mensen, advocaten en burgers. Nu maar hopen dat al deze actie ook zoden aan de dijk zet.

Gewijzigde regelgeving voor abonnementen en lidmaatschappen

Wellicht hebben jullie het al vernomen:

er zijn sinds 1 juli jongstleden gewijzigde regels over lidmaatschappen en abonnementen. Tot die tijd was het zo dat iedere abonnement zo zijn eigen looptijd had. Je mobiele telefoon twee jaar, je sportschool één jaar, of misschien had je wel een “special deal” gesloten en zat je drie jaar vast aan een abonnement. Na afloop van die periode moest je je in bochten wringen om maanden van te voren op te zeggen, per brief (terwijl je per telefoon of via een simpele muisklik lid was geworden). Deed je dat niet, dan zat je er soms voor nog eens de zelfde contractsduur aan vast.

Een paar jaar geleden is daar, na de liberalisering van de energiemarkt, al bij de energiemaatschappijen verandering in gekomen en werd je energieabonnement per maand opzegbaar. Een vergelijkbare regeling is nu van toepassing geworden op vrijwel alle abonnementen en lidmaatschappen.

De zogenaamde Wet inzake stilzwijgende verlenging opzegtermijn bij lidmaatschappen, abonnementen en overige overeenkomsten beloofd meer flexibiliteit en transparantie door een een wijziging van enkele bepalingen in het Burgerlijk Wetboek die gaan over algemene voorwaarden. Deze wijzigingen houden in een notendop het volgende in:

Verenigingen

Verenigingen moeten duidelijk zijn in de wijze waarop het lidmaatschap kan worden opgezegd. Vereist wordt waar mogelijk een duidelijke vermelding (op de homepage) van de website en voorin het ledenblad (eerste drie pagina’s) van de wijze waarop het lidmaatschap kan worden beëindigd. Om voor verenigingen enige structuur en zekerheid te behouden blijft het mogelijk om een lidmaatschap per jaar zonder tussentijdse opzegging stilzwijgend te verlengen. De wettelijke opzegtermijn blijft vier weken. De wijze van opzeggen wordt niet wettelijk gewijzigd of beperkt. Daarnaast blijft het mogelijk dat een lidmaatschap beëindigd kan worden op het moment dat het niet redelijk is dat dit voortduurt (denk bijvoorbeeld aan het lidmaatschap van een buurtvereniging bij verhuizing).

Het verdient uiteraard aanbeveling om opzegging op moderne wijzen mogelijk te maken. De statuten blijven echter primair leidend op het vlak van opzegging en verlenging.

Voor het bestuur van een vereniging is het uiteraard belangrijk om een gedegen ledenadministratie te voeren. Het is nuttig om ook bij mondelinge lidmaatschapsafspraken deze op een informele schriftelijke wijze (via een mailtje bijvoorbeeld) te bevestigen. Een mondeling opzegging kan eveneens schriftelijk worden bevestigd.

 

Abonnementen

Bij kranten en tijdschriften mag  nog maar met een periode van drie maanden stilzwijgend worden verlengd. Dat was een jaar. Uiterlijke opzegtermijn wordt verkort naar één maand voor het einde van de overeenkomst of de verlenging.

Bij alle overige abonnementen (telefoon, sportschool, internet) wordt de maximale opzegtermijn wordt eveneens verkort tot één maand. Er mag wel stilzwijgend verlengd worden voor een periode die langer is dan een maand, maar de consument kan toch van het verlengde abonnement af met een opzegtermijn van één maand, ongeacht de periode van verlenging.

Voor alle abonnementen geldt dat deze in elk geval op dezelfde manier moeten kunnen worden opgezegd, als dat zij zijn afgesloten. Wie bijvoorbeeld een abonnement afsluit per internet, moet dat abonnement ook weer via internet kunnen opzeggen. Voor de consument geldt daarbij wel de tip dat een telefonische opzegging achteraf moeilijker te bewijzen is dan een schriftelijke. Als het belang groot genoeg is, verdient een schriftelijke bevestiging van de opzegging toch altijd de voorkeur.

 

Business 2 business

De genoemde regeling is tot stand gekomen vanuit een behoefte aan grotere rechtsbescherming voor de consument. Als zodanig is ze vaak niet direct van toepassing op business 2 business contracten. Zo kan het gelegitimeerd blijven dat een zakelijk telefoonabonnement wel bindend wordt verlengd voor een periode van bijvoorbeeld twee jaar. Biedt u zakelijke abonnementen en diensten aan, of neemt u deze af, dan is de contractsvrijheid dus groter. Het zal dan doorgaans op individuele basis moeten worden bepaald wat redelijk is en wat niet, in het uiterste geval door de rechter.

 

Voor ondernemers

Biedt u als ondernemer diensten of producten in abonnementsvorm aan, dan is deze wijziging mogelijk een gelezen moment om het juridische kader van uw overeenkomsten en algemene voorwaarden op actualiteiten te laten toetsen. Veel ondernemers hebben ooit bij de start van de onderneming algemene voorwaarden en modelcontracten laten maken. In de praktijk wordt er soms echter heel anders gewerkt dan die eigen voorwaarden voorschrijven. Bovendien verandert de wet steeds weer op andere gebieden, en wat eens kon, is nu niet meer toegestaan.

Wordt je alsnog geconfronteerd met een geschil, dan kan het ontbreken van een juridische actualisering van je bedrijfsvoering onnodige nadelige gevolgen hebben. Periodiek laten screenen van je contracten en voorwaarden hoort er eigenlijk net zo zeer bij als het onderhoud van je andere bedrijfsmiddelen. Voor dergelijk periodiek advies bieden wij zelf ook weer (jaja!) juridische abonnementen op maat aan. Een eenmalige afspraak behoort uiteraard ook tot de mogelijkheden. Heb je hierover vragen? Bel of mail ons dan gerust.

Advocaten en Social Media

Al een hele tijd terug kreeg ik de vraag om eens iets te schrijven over advocaten en social media. Zo lang geleden dat er volgens mij in de tussentijd al weer twee nieuwe versies van twitter zijn verschenen, in some-termen dus echt heel lang geleden. Toch heb ik even nodig gehad om over dit onderwerp te broeden. Want dat is dan weer des advocaats: nadenken voordat je iets zegt.

Vanuit de advocatuur bekeken zijn er twee invalshoeken te bedenken:hoe gebruik je als advocaat social media, en welke invloed hebben social media op je praktijk? Over die thema’s kan ik op zichzelf boeken vol schrijven, maar voor dit moment zal ik het redelijk kort houden.

In onze hoedanigheid van Advocatenkantoor Exaten gebruiken Rob en ik social media. We hebben een twitteraccount, een weblog en zijn actief op Linked-In. Privé en zaken houden we daarop behoorlijk gescheiden: tussen onze Linkedincontacten vind je ook vrienden en kennissen terug, maar dat is het dan ook zo’n beetje. In berichten geef ik wel eens wat persoonlijks weer, maar omdat ik er van uit ga dat het mijn contacten niet interesseert hoe vaak onze kat het afgelopen weekend op de bak is geweest, post ik zeker niet alle details uit ons leven in ons social media netwerk. Af en toe een grapje of een leuke ervaring, maar een beetje afstand mag er best zijn.Uiteindelijk ga je daarbij toch uit van je eigen voorkeuren: ik vind het best leuk om af en toe eens een foto van een huisdier of een tip over een leuk restaurant langs te zien komen, maar het nachtelijk overgeven van kinderen of klachten over een telecomprovider zijn niet zo boeiend doorgaans.

Linked-In is voor ons een prachtig interactief adresboek: je ziet actuele gegevens van je relaties, blijft op de hoogte van nieuwtjes en het is een goed platform om informatie uit te wisselen of (netwerk)afspraken te maken. Maar het blijft een stuk gereedschap, de inhoud en essentie van de contacten moet wel inhoudelijke waarde hebben. Dit weblog staat nog in de kinderschoenen en interactie mag erop nog best wat toenemen. Momenteel ben ik  (erg web 1.0) vooral aan het zenden, maar ik vertrouw erop dat gaandeweg de interactie ook wel volgt. Tips, tricks en info van some-adepten zijn wat dat betreft ook altijd welkom.

In een nog niet zo ver verleden was het advocaten niet of maar heel beperkt toegestaan te adverteren. In die tijd, toen internet nog iets was dat tot stand kwam met veel bliepjes van je telefoonmodem, zou het gebruik van social media door advocaten ondenkbaar zijn. Hoewel we nog steeds zijn gebonden aan gedragsregels en dus bijvoorbeeld niet mogen twitteren over concrete zaken, zijn er advocaten die daar toch wel heel gemakkelijk mee omgaan. Zo zag ik laatst een website met blog van een advocaat waarin deze schrijft over lopende zaken, daarbij man en paard noemt en bovendien erg suggestieve berichten plaatst over de tegenpartij van zijn klant. Naar mijn mening ga je daarmee over de schreef. Ik kan best eens een stuk schrijven over een type zaak, maar dan wel op een dusdanige wijze dat het niet voor iedereen overduidelijk is wie mijn cliënt is en wat ik ga doen. Daarmee schaad ik de belangen van mijn cliënt bovenal, maar het komt ook weinig professioneel over.

Social media hebben de handicap van de bedrieglijke veiligheid van het eigen computerscherm en dus de vermeende afstand. Dat, gecombineerd met de beperking van het geschreven woord waarbij secundaire communicatievormen (mimiek, intonatie, lichaamstaal) worden uitgeschakeld, maakt dat je juist dubbel zou moeten nadenken over wat je schrijft. De praktijk leert echter dat het eerder andersom is en dat mensen zaken het wereldwijde web inslingeren die ze nooit in een ander zijn gezicht zouden zeggen.

Daarmee kom ik bij het tweede aspect van mijn verhaal: SoMe en zaken. Moderne communicatie maakt ons werk vaak moeilijker. Zo worden tegenwoordig hele ruzies (echtscheiding, alimentatie, ruzie met de baas) via sms uitgevochten. Er wordt geblogd, op forums geschreven, getweet, gehyved en gefacebooked (is dat wel een woord?) over alles wat los en vast zit. Dus ook over juridische geschillen. Zelf raad ik mijn clienten aan om daar voorzichtig mee te zijn. Het blijft tot in de eeuwigheid vindbaar vaak en leidt vaak tot onnodige escalaties van geschillen.

Daarnaast zien we bijvoorbeeld in het arbeidsrecht de discussie over het beperken van de rechten om te twitteren (al dan niet in de baas zijn tijd en/of via de middelen die door de werkgever worden verstrekt), sanctioneringen op overtredingen, en stiekem meelezende werkgevers. Dit is interessante materie, waar een specifiek rechtsgebied en de onstuitbare ontwikkeling in de social media elkaar raken. Onlangs zijn we benaderd met de vraag of wij hierover voor werkgevers een informatieavond kunnen verzorgen. Ter voorbereiding hierop wil ik jullie als lezers dan ook eens vragen: wat zijn jullie ervaringen als het gaat om voorschriften van werkgevers over social media. Heeft jullie bedrijf een protocol, internetverklaring, verbod, softwarematige blokkades of andere maatregelen genomen? Laat eens wat horen, dan zal ik te zijner tijd zeker ook laten weten wat we op die avond hebben verteld.

Doe-het-zelf advocatuur?

Het zat er al langer aan te komen en op 1 juli was het dan zo ver:de kantonrechtersgrens ging omhoog. Dit betekent dat civiele vorderingen tot € 25.000,00 nu onder de bevoegdheid van de kantonrechter vallen. Eerst was dat maar tot € 5.000,00. Wat betekent dit?

Onder meer dat bij de meeste civielrechtelijke zaken die onder deze grens vallen een advocaat niet meer verplicht is! Je mag als burger zelf naar de kantonrechter stappen en je zaak voorleggen.

Toch procederen we zelf geregeld bij de kantonrechter, niet alleen in civiele zaken, maar ook bijvoorbeeld in arbeidsrechtkwesties en huurzaken, zaken die op grond van hun wettelijke context al sinds lange tijd bij de kantonrechter worden behandeld. Maar ook veel zaken waar door mensen onze hulp in wordt geschakeld, ondanks dat dit niet verplicht is. Want iets mogen wil nog niet zeggen dat het verstandig is om het te doen.

Stel bijvoorbeeld: je hebt onenigheid met de leverancier van je nieuwe keuken. Jij vindt dat de keuken niet deugdelijk is opgeleverd en betaald dus (een deel) niet en de keukenleverancier spreekt jou op je beurt aan als wanbetaler. Grote kans dat je zaak dan nu aan de kantonrechter kan worden voorgelegd. En dan hoef je dus geen advocaat, en je denkt: nou, dat is alvast mooi bespaard. Maar vergeet niet dat ook de kantonrechter nog steeds een rechter is, en dus door een sterk juridisch gekleurde bril naar de zaak kijkt. En hoe voel jij je dan, als ter zitting termen als “ingebrekestelling”, “non-conformiteit” en “wanprestatie” door de ruimte vliegen? Als aan de andere tafel wel een advocaat of jurist zit die je het vuur aan de schenen legt?

Nu zijn kantonrechters doorgaans heel menselijk in de wijze waarop een zitting en procedure verloopt, ze zullen je niet de deur wijzen als je uit onwetendheid een kleine fout maakt: maar ze mogen je ook niet “helpen”. Het is immers je eigen keuze je niet te laten vertegenwoordigen en je draagt van die keuze dan ook zelf de risico’s. We hebben het al een paar keer meegemaakt dat mensen pas na een door hen zelf of welwillende vriend of buurman gevoerde procedure bij ons kwamen met het verzoek of wij niet tegen het vonnis van de kantonrechter in hoger beroep kunnen gaan, nadat de zaak in eerste aanleg mis was gelopen. En ja: natuurlijk kunnen we dat doen en gelukkig mag je in hoger beroep de zaak als het ware helemaal over doen, dus er is niets verloren behalve heel veel tijd en kosten. De procesgang in hoger beroep is namelijk veel formeler en kent meer processtappen, het griffierecht is hoger en de tijd die met een dergelijke procedure gemoeid gaat is aanzienlijk langer dan de oorspronkelijke kantonrechtersprocedure.Bovendien ben je dan in eerste aanleg al veroordeeld tot bijvoorbeeld het betalen van de kosten van de andere partij en dat  zul je doorgaans meteen moeten betalen, ook al ga je in hoger beroep.

Al met al blijft ons advies dan ook: zoek ook bij een kantonrechtersprocedure vakkundige hulp. Je bespaart jezelf veel ellende en onnodige kosten. En het voordeel is dat de verhoogde grens ook voor ons de gang naar de informelere kantonrechter sneller en makkelijker maakt in veel zaken. Of we komen samen met een cliënt tot een tussenoplossing, waarbij je na voorbereiding door ons, toch zelf de zitting gaat doen. Flexibiliteit en snelheid is de winst van een kantonrechtersprocedure, en daar kan je zo optimaal van profiteren, zonder dat je juridische belangen geschaad worden.

Advocaatje anders…

Receptje dat we voor het eerst op onze kerstkaarten 2010 hebben verspreid.

Geniet eens van je advocaat op een geheel andere wijze. En nu in de zomer, misschien met roomijs en slagroom.

Advocaat
12 eieren
400 gram kristalsuiker
1 vanillestokje
zout
7,5 deciliter brandewijn
Klop in een kom de eieren met de suiker, zaad uit vanillestokje en een snufje zout dik en schuimig.

Schenk al kloppend heel langzaam de brandewijn erbij.

Zet de kom in een pan met laag kokend water (au bain marie) en laat de drank al kloppend dik worden.

Is de advocaat op dikte, zet de kom dan in een bassin met koud water en blijf kloppen totdat de advocaat weer koud is.

Maatschappelijk Verantwoord (deel 2)

In maart van dit jaar plaatste ik al een eerder berichtje over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.

Op ons eigen kantoor is sindsdien niet zo veel veranderd. We drinken nog steeds geen sojamelk in de koffie en grote verbouwingen zijn er niet geweest. Toch kan ik melden dat we sinds een aantal dagen weer een (bescheiden) actie hebben toegevoegd aan ons arsenaal. Met alle zonneschijn van de afgelopen periode dachten we vaak: hadden we nu maar zonnepanelen. Maar omdat de installatie daarvan in ons geval moet worden ingebed in een grootschalige verbouwing, was dat niet zo een-twee-drie te realiseren.

Via Linked-In werden we geattendeerd op een actie van een biologische boerderij vlak bij ons kantoor: biologische boer zoekt zonnepaneel.

We kenden deze boerderij, de Heijerhof, en de eigenaren Henk Venner en Hetty de Ridder al langer. Toch was het wereldwijde web nodig om ons op deze actie te attenderen. In ruil voor een bijdrage ter waarde van een half zonnepaneel, zijn wij de komende jaren ruimschoots voorzien van biologische koffiemelk en andere lekkere nijen. Hartstikke leuk natuurlijk, ook om af en toe eens naar “ons” zonnepaneel te kunnen gaan kijken. Dus zijn jullie eens in Baexem, breng Henk en Hetty dan gerust een bezoekje en doe ze de groeten van ons.

 

Foto ontleend aan Blog Duurzaam Roermond

 

Spam, spam, spam, wonderful spam

Sinds de eerste emails verzonden werden via een inbelverbinding, worden er volgens mij ook al spamberichten verzonden. De grote massa zie je tegenwoordig niet eens meer, want je provider en je software vangen (als het goed is) de meeste berichten van overleden Nigeriaanse suikertantes of wonderlijke blauwe pilletjes meteen af. Maar zo af en toe komt er nog wel eens wat door. Ook geen probleem, even een klikje met de muis, en ook die afzender wordt verbannen naar de spammap.

Af en toe komen er toch nog andere mails binnen. Zoals ook zojuist, een goedbedoelende startende ondernemer in deze regio mailt me persoonlijk met een standaardmailtje om mij te attenderen op zijn diensten en producten. Diensten en producten waar ik op zich op dit moment geen directe behoefte aan heb. Klik en weg ermee is het dan meestal. Maar af en toe heb je een ingeving en dan pak je de telefoon en bel je even op.

De goede man schrikt zich een hoedje als ik hem laat weten dat hij met zijn ongevraagde berichten de wet overtreedt en dat hem dat heel veel geld kan kosten. We hebben een leuk gesprek over elkaars dienstverlening en ervaringen als ondernemer. En zo wordt een koud contact een warm contact.

Wat we onder meer bespreken zijn de regels zoals die op dit moment in Nederland gelden. Kort samengevat het volgende:

Het is verboden om ongevraagde berichten aan mensen of bedrijven te sturen tenzij:

• Je een bestaande (klant)relatie met de desbetreffende ontvanger hebt en de berichten in een logisch verband staan met deze relatie. Een garagehouder kan na een paar jaar informatie sturen over het nieuwe model van de auto die de klant rijdt bijvoorbeeld.
• Je uitdrukkelijke toestemming hebt van de ontvanger. Deze toestemming moet actief gegeven zijn (“opt-in”). Algemene riedeltjes in bestelformulieren, algemene voorwaarden of op websites zijn niet voldoende. Ook zul je deze toestemming altijd moeten kunnen aantonen, de opslag van je digitale gegevens moet dus in orde zijn.

Bovendien zijn er een aantal bijkomende voorwaarden waaraan je mailings moeten voldoen:

• Je moet klanten altijd de mogelijkheid geven op eenvoudige wijze zich af te melden voor verdere berichten. Dit kan via een “afmelden” knop of via een reply-functie eenvoudig vorm worden gegeven.
• Je moet duidelijk zijn wie je als afzender bent en in welke hoedanigheid je de mails verstuurd.

Hou je je niet aan deze regels dan kan je dat in het ergste geval op een boete van maximaal € 450.000,00 (!!!) komen te staan.

Voor een startende ondernemer die (onwetend) ernstig de fout in is gegaan kan dat een zakelijke doodsteek betekenen. En onnodig, want je goed laten informeren en niet alleen geloven wat je op internet overal leest is eigenlijk zo eenvoudig. Bovendien: de effectiviteit van dergelijke mailings is erg gering. Warme contacten die eventueel worden opgevolgd met een mailtje met een persoonlijke attentiewaarde komen veel beter binnen.

Wil je meer lezen, kijk dan eens op de site van de OPTA voor bijvoorbeeld het handhavingsbeleid.

En voor al diegene die de oorsprong van spam zijn vergeten: